-

Overbevolking de grootste bedreiging van de aarde?

LinkedInTwitterFacebookEmailPinterestNUjij

Betekent een duurzame lifestyle een kinderloos leven? Moeten we aan onze (toekomstige) kinderen vertellen dat ze eigenlijk niet welkom zijn?

Naar schatting zijn er 6,9 miljard mensen op aarde. In 2050 is de verwachting dat we met z’n 9 miljard mensen zijn.

Gezellig.

Laatst deponeerde ik de volgende stelling op de Facebook pagina van Duurzame Lifestyle:

Plant je niet voort! Overbevolking is de grootste bedreiging van de aarde

Dit is niet voor niks gedaan, ik heb dit zo vaak al gehoord in conversaties met anderen. Het schijnt dat best veel mensen het eens zijn met deze stelling. De reacties op Facebook ook.

Niet de aarde loopt gevaar, wij lopen gevaar!
De aarde is naar schatting 4.54 miljard jaar oud. De moderne mens (homo sapiens sapiens), zoals we die nu kennen, is naar schatting niet ouder dan 50.000 – 200.000 jaar. Wij met onze briljante ideeën en technologie zijn er maar net, de aarde heeft veel meer en ergere dingen meegemaakt dan de mens.

De aarde en leven hierop zal nog lang blijven bestaan nadat wij, mocht het zover komen, als soort zijn uitgestorven. Het is hooguit onze eigen bestaan, inclusief die van een paar andere soorten, die wij zelf bedreigen.

We kunnen nog veel leren van mieren
Wist je dat de biomassa van mieren 4x groter is dan die van mensen? En dat hun consumptie van calorieën gelijk staat aan die van 30 miljard mensen? (bron, zie rond 34ste minuut). Hoezo zijn wij teveel op aarde?

Mieren vormen een superorganisme, hun kracht zit in de manier waarop ze hun communities hebben georganiseerd. Ze hebben een balans, een win – win situatie, gevonden met hun omgeving en dus ook met Moeder Natuur. Mieren lopen al meer dan 100 miljoen jaren op aarde rond.

Evolutionaire groentjes
We zijn niet met teveel mensen op aarde. Evolutionair gezien zijn we gewoon nog erg jong en “dom” bezig.

Laten we beter gaan kijken naar hoe Moeder Natuur dingen heeft georganiseerd, hiervan leren en toepassen. Immers, zij heeft al honderden miljoenen jaren ervaring als voorsprong ;)

En laten we dan ook zorg dragen dat de opgedane kennis van generatie op generatie wordt overgedragen om zo ons bestaan op deze planeet veilig te stellen.

Meer over mieren, evolutionaire black belts
Wil je meer weten over de fascinerende wereld van mieren en waarom ze als een superorganisme worden beschouwd? Kijk dan naar  de documentaire hieronder.

Ants, Nature’s Secret Power Deel 1

Ants, Nature’s Secret Power Deel 2

Ants, Nature’s Secret Power Deel 3

Ants, Nature’s Secret Power Deel 4

Ants, Nature’s Secret Power Deel 5

Ants, Nature’s Secret Power Deel 6

Meer over de auteur: Jeremy Croes

Een eigenzinnige idealist met beide benen op de grond, kundig op het gebied van milieu- en veiligheid management, (internet)ondernemer en ambassadeur voor ‘duurzame ontwikkeling’ en de ontwerp paradigma van ‘Cradle to Cradle‘.

VN:F [1.9.22_1171]
Waardeer dit stuk:
Rating: 4.0/5 (4 votes cast)
LinkedInTwitterFacebookEmailPinterestNUjij

Tussen vandaag en een Cradle-to-Cradle morgen ligt duurzaamheid

LinkedInTwitterFacebookEmailPinterestNUjij

Cradle-to-Cradle versus duurzaamheid
Grondlegger Michael Braungart wil het liefst dat zijn concept van Cradle-to-Cradle helemaal niet wordt geassocieerd met het concept van duurzame ontwikkeling oftewel duurzaamheid. Mijn interpretatie van zijn standpunt is:

Duurzaamheid betekent het minimaliseren van schade in biologische systemen door menselijke activiteiten (verhoging eco-efficiency). Cradle-to-Cradle gaat om het ontwerpen van menselijke systemen die biologische systemen juist ondersteunen en/ of versterken (verhoging eco-effectiviteit). Het concept van duurzaamheid staat hierdoor het bereiken van een Cradle-to-Cradle toekomst in de weg. (bron: presentatie M. Braungart, Cradle-to-Cradle en het Hoger Onderwijs te Rotterdam).

Concreter, we kunnen bijvoorbeeld een t-shirt (of elk ander product) maken met 90% minder giftige stoffen. Dit wordt dan gezien als duurzaam terwijl we nog steeds te maken hebben met giftige stoffen. Of we kunnen t-shirts maken die helemaal geen giftige stoffen bevatten en die  in de natuur een nuttige functie vervullen. Namelijk, die van voedingsstoffen voor planten. Dit zijn twee fundamenteel verschillende concepten.

eco-effectiviteit vs eco-efficiency, cradle to cradleBron foto: klik hier

huh, duurzaamheid niet goed?Duurzaamheid, not the right thing?
De World Commission on Environment and Development van de United Nations presenteerde in 1987 het rapport ‘Our Common Future’, beter bekend als het Brundtland-rapport, waarin de principes van duurzame ontwikkeling (oftewel duurzaamheid) werden vastgelegd (klik hier voor rapport).

Duurzame ontwikkeling kan worden beschreven als:

…de benodigde ontwikkeling en harmonisatie van bestaande institutionele, technologische, economische, ecologische en sociaal-maatschappelijke structuren binnen maatschappijen om de huidige generaties te voorzien in hun behoeftes zonder de behoeftes van volgende generaties in gevaar te brengen.

Het concept van duurzaamheid is zodanig abstract dat je praktisch gezien er weinig mee kunt. Het meest concrete hieraan is dat we ons voortbestaan op aarde veilig moeten stellen. En dit is in mijn beleving ook het juiste ding om te doen. Het ligt waarschijnlijk niet aan het concept van duurzaamheid die een Cradle-to-Cradle toekomst in de weg ligt. Het ligt aan de invulling hiervan door bedrijven en organisaties.

Helaas zie ik bij Nederland BV dat haar bedrijfsbeleid voornamelijk gericht is op verhoging van haar eco-efficiency. Hoeveel Nederlandse bedrijven ken jij die verder gaan dan “zero-emissions” en een positief impact op milieu en maatschappij nastreven en dit ook daadwerkelijk in de praktijk brengen? Ze hebben het al moeilijk genoeg met het voldoen aan wet- en regelgeving (die trouwens ook gericht is op beperking van schade), laat staan verder gaan dan dit.

Tot zover ben ik het dus met prof. Braungart eens.  Het lijkt erop dat de hedendaagse invulling van het concept van duurzaamheid inderdaad de minimalisatie van schade is. En dit is inderdaad ook niet voldoende om ons voortbestaan op lange termijn te garanderen.

Wat is er dan mis eco-efficiency?
Er is in principe niks mis met het minimaliseren van schade. Zolang je maar weet dat parallel hieraan Cradle-to-Cradle systemen ontworpen, getest en in gebruik genomen moeten worden. Dit gaat lang duren, wat doen we dan in de tussentijd? Tot die tijd lijkt het mij logisch dat schade zoveel als mogelijk wordt beperkt.

Cradle-to-Cradle of duurzaamheid?
We hebben niet te maken met “Cradle-to-Cradle versus Duurzaamheid” zoals prof. Braungart impliceert. We hebben volgens mij eerder te maken met “Cradle-to-Cradle in samenwerking met Duurzaamheid” om uiteindelijk ons voortbestaan te garanderen.

We zitten in het jaar 2010 en er bestaan op aarde helaas nog geen volledig Cradle-to-Cradle steden, winkelstraten, samenlevingen et cetera. Tot die tijd kunnen we volgens mij:

  1. Hard op zoek gaan naar de nog schaarse en vaak te dure cradle-to-cradle producten en/ of
  2. Indien aanschaf echt noodzakelijk is, die opties uitkiezen die binnen budget en bereik het minste schade toebrengen.

Voor welke optie ga je vandaag? En voor welke denk je dat Nederland zal gaan? Of heb je een andere optie?

Volg Duurzame Lifestyle op Facebook

VN:F [1.9.22_1171]
Waardeer dit stuk:
Rating: 5.0/5 (5 votes cast)
LinkedInTwitterFacebookEmailPinterestNUjij

Cradle-to-Cradle en het (Hoger) Onderwijs

May 11, 2010 by  
Filed under blog, Cradle-2-Cradle, wetenschap

LinkedInTwitterFacebookEmailPinterestNUjij

cradle to cradleIn het filmpje hieronder geeft Michael Braungart uitleg over wat het concept van Cradle-to-Cradle inhoudt en de plaats hiervan binnen het (hoger) onderwijs.

De essentie van zijn boodschap is dat we moeten stoppen met het aanleren van duurzaamheid aan de jongere generaties.

Duurzaamheid gaat over het minimaliseren van schade en zoals hij zelf zegt over “guilt management”. We moeten Cradle-to-Cradle systemen ontwerpen die helemaal risicoloos zijn voor mens en milieu en het concept van duurzaamheid belemmert dit proces.

Michael Braungart@ Voor niets gaat de zon op from Duurzaam Hoger Onderwijs on Vimeo.

VN:F [1.9.22_1171]
Waardeer dit stuk:
Rating: 4.3/5 (6 votes cast)
LinkedInTwitterFacebookEmailPinterestNUjij

SENSE, het Cradle-to-Cradle kantoorbureau

January 27, 2010 by  
Filed under blog, Cradle-2-Cradle, interieur, wonen & werken

LinkedInTwitterFacebookEmailPinterestNUjij

Langzamerhand ben ik zowat een grote fan aan het worden van cradle-to-cradle (C2C) producten. Ik denk echt dat de toekomst hierin zit. Het concept is intuïtief, makkelijk te begrijpen en krachtig. Voor wat mij betreft komt het neer op het nabootsen van natuur en haar cyclische karakter. Hierbij wordt natuur het model en de meetlat.

Anyways, inmiddels hebben ze ook een C2C kantoorbureau-/ tafelsysteem bedacht en in productie genomen. De SENSE is een modulaire bureau- en tafelsyteem die makkelijk te monteren is volgens een plug+play-montageconcept. Hierbij heb je geen gereedschap nodig, behalve je handen dan. Door de enkelvoudige onderdelen is het eenvoudig om de juiste indeling te maken op basis van de functionele behoefte. Naar mate je functionele eisen veranderen in tijd is het niet nodig om bepaalde onderdelen weg te gooien. Je kunt ze simpelweg in een andere configuratie monteren. Dit is beter voor het milieu. De SENSE van Herman Miller heeft een zilveren cradle-t0-cradle certificaat gekregen van de McDonough Braungart Design Chemistry (MDBC) ontwerpbureau.

Het doet erg denken aan het IKEA concept maar dan makkelijker. Ik kan je van alles gaan uitleggen maar, ik verwijs je liever naar een animatie zodat het ook met eigen ogen kunt zien: SENSE animatie.

Je kunt het systeem ook zien in deze video:

VN:F [1.9.22_1171]
Waardeer dit stuk:
Rating: 5.0/5 (1 vote cast)
LinkedInTwitterFacebookEmailPinterestNUjij

Cradle to Cradle, eindelijk zicht op een gelukkig huwelijk tussen economie en ecologie

October 21, 2009 by  
Filed under blog, Cradle-2-Cradle, docu's & lezingen, wetenschap

LinkedInTwitterFacebookEmailPinterestNUjij

Michael Braungart, een Duitse chemicus en William McDonough, een Amerikaanse architect raakten een paar jaar geleden met elkaar in gesprek op een conferentie in New York en vergaten alles en iedereen om zich heen. Deze ontmoeting bleek de basis voor een compleet nieuwe kijk op de levenscyclus van producten.

Kort gezegd komt het erop neer, dat je bij het ontwerpen van een nieuw product al nadenkt over de vorm waarin de grondstoffen van waarde kunnen blijven voor de samenleving/het ecosysteem, nadat de levenscyclus van het product ten einde komt.

Net als de bladeren van de bomen in de herfst vallen en weer voedsel worden voor diezelfde boom, zo kan een pen gemaakt van bio-mais, ook volledig worden afgebroken en weer de bouwstenen vormen voor een nieuw “product”.

H. Martens

Deel 1 VPRO Tegenlicht aflevering van 26 november 2007: Afval is voedsel, Een revolutie in Nederland:

Deel 2:

Deel 3:

Deel 4:

Deel 5:

VN:F [1.9.22_1171]
Waardeer dit stuk:
Rating: 4.2/5 (5 votes cast)
LinkedInTwitterFacebookEmailPinterestNUjij